Showing posts with label նկարներ. Show all posts
Showing posts with label նկարներ. Show all posts

20/05/2020

Հակառակորդի մեքենայի դարանակալում, արգելագոտու հաղթահարում և հրետանային ուսումնական վարժանքներ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում (ֆոտոռեպորտաժ)

 Մայիսի 19-ին ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը կազմակերպել էր լրատվամիջոցների ներկայացուցիչների այցելություն ՀՀ ՊՆ Վ. Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարան: Այցելության ընթացքում լրատվամիջոցների ներկայացուցիչները հնարավորություն են ունեցել ծանոթանալ համալսարանի տեսական և գործնական դասընթացներին, կուրսանտների մարզումներին: Լրագրողները հետևել են նաև հրետանավորների դաշտային պարապմունքներին, ռազմերթին:  Ստորև Ձեզ ենք ներկայացնում ֆոտոռեպորտաժ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանից։



















Ծանուցում․ Կայքից մեջբերումներ անելիս հղումը www.banak.info-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցում առանց www.banak.info-ին հղման արգելվում է: Տեղեկացրու՛ ընկերներիդ`

09/05/2020

«Հաղթանակ» զբոսայգում անցկացվել է տոնական միջոցառում. /ֆոտոշարք/


Մայիսի 9-ին ՀՀ պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը և ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ Արտակ Դավթյանը մասնակցել են «Հաղթանակ» զբոսայգում Հաղթանակի և խաղաղության օրվա առթիվ կազմակերպված տոնական միջոցառմանը:
Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի և Շուշիի ազատագրման տարեդարձերի կապակցությամբ  Դավիթ Տոնոյանը և Արտակ Դավթյանը հարգանքի ու երախտագիտության տուրք են մատուցել հայրենիքի պաշտպանության և խաղաղության համար իրենց կյանքը զոհաբերած հերոսների հիշատակին, պատերազմի վետերանների հետ ծաղիկներ խոնարհել «Մայր Հայաստան» հուշահամալիրի անմար կրակի մոտ:
Պաշտպանության նախարարը և ԶՈՒ ԳՇ պետը վետերանների հետ միասին հետևել են ռազմական ինքնաթիռների օդային շքերթին՝ նվիրված Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 75-ամյակին:





























Ծանուցում․ Կայքից մեջբերումներ անելիս հղումը www.banak.info-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցում առանց www.banak.info-ին հղման արգելվում է: 
Տեղեկացրու՛ ընկերներիդ`

15/04/2020

ՄԻ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ՝ ՄԻ ՈՂՋ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ



 Երբեմն մի լուսանկարի մեջ է ամփոփվում մի ամբողջ պատմություն, դառնում հիշողությունների համախումբ: Լուսանկարներում, որտեղ զինվորներ ենք տեսնում հաճախ ասոցացնում ենք մեր եղբոր, բարեկամի ու սիրելիի հետ, այդ միջոցով մեղմելով կարոտը: Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում համացանցում մեծ տարածում գտած լուսանկարների պատմություններ: Լուսանկարները համոզված եմ ձեզ ևս ծանոթ են, իսկ թե ինչպես են ծնվել դրանք և ովքեր են այնտեղ՝ կարդացեք նյութում:


  Լուսանկարի ժպտացող զինվորը Գուրգեն Մելքոնյանն է, ով գրկել է ծառայակից Արթուր Հակոբյանին: Լուսանկարն արվել է ԱՀ-ի Եղնիկներ կոչվող զորամասի պահպանության տակ գտնվող դիրքերից մեկում Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ:
- Լուսանկարիչը խնդրեց նկարել մեզ: Արթուրը խուսափեց նկարվելուց ու ստացվեց այս լուսանկարը: Կարծում եմ ավելի հաջող ու ամենակարևորը անկեղծ նկար եղավ: Երևի պատերազմի միակ լուսավոր կողմն այն եղավ, որ գտա իսկական ընկեր: Արթուրն իմ ամենալավ ընկերն է եղել ու կա:

Լուսանկարը՝ Հակոբ Հակոբյանի


 Լուսանկար, որին նայելիս դժվար է չհուզվել, հատկապես երբ կարդաք դրա պատմությունը: «Հարսանքի թիկունքում» ներկայացման ժամանակ կապիտան Գաբրիելյանն է իր զինվորի՝ Արման Օրդուբեկյանի հետ: Ներկայացման ժամանակ տեսանյութ է ցուցադրվում, որտեղ Արման Օրդուբեկյանի հայրը, ով կամավոր էր Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ, ասում է՝ «եկել եմ որդուս մոտ, բայց այստեղ բոլորն իմ տղաներն են»:
 Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ Արմանի մեծ եղբայրը՝ Արայիկը, ծառայում էր Ջաբրայիլում, հայրը մեկնել էր այնտեղ որպես կամավորական: Հայր ու որդի անցնում են Ապրիլյան պատերազմի միջով, սակայն 2016 թվականի սեպտեմբերին Արայիկը զոհվում է հակառակորդի կրակոցից:
Լուսանկարն արվել է հոր՝ վերը նշված խոսքերի ժամանակ: Թեև Արման Օրդուբեկյանն արդեն ավարտել է ծառայությունը, սակայն կապիտան Գաբրիելյանը հիշում է իր նախկին զինվորին.
-Հայրենիքին նվիրված, կարգապահ զինվոր էր: Միշտ ուզում էր ծառայել նույն զորամասում, որտեղ իր եղբայրն է եղել:  
 Արմանի հետ զրուցելիս նա ևս խոսեց այս մասին. ցավոք չստացվեց ծառայել նույն զորամասում, նույն դիրքում, որտեղ եղբայրն էր ծառայել: Իսկ կապիտան Գաբրիելյանի հետ կապված Արմանը միայն լավ հիշողություններ ունի.
-Նրա պես իսկական սպաներ պետք են մեր բանակին: Միշտ զինվորի կողքին էր թե՛ ծառայողական, թե՛ անձնական հարցերում:

Լուսանկարը՝ Դավիդ Ղահրամանյանի


Արամ Մուրադյանն ու Վահան Ստեփանյանն են ՊԲ-ի ենթակայության տակ գտնվող դիրքերից մեկում: Ծառայակից ընկերներին Ապրիլյան պատերազմն էլ ավելի մտերմացրեց ու դարձրեց մարտական ընկերներ: Արամը հիշում է. 
«Խրամատում քայլում էինք, իսկ նկարահանող խումբը գալիս էր մեր հետևից: Առաջ բերեցի Վահանի գլուխն ու համբուրեցի սաղավարտը»:
 Տղաներն այն դիրքից էին, որտեղ խոցվեց հակառակորդի ուղղաթիռը: Արամը հիմա, երբ նայում է նկարին չի հավատում, որ այնտեղ ինքն է: Կարոտով է հիշում այդ օրերն ու ասում.
«Պատերազմը սովորեցրեց, որ կյանքում ամեն ինչ հաղթահարելի է. մահ ու կռիվ տեսնելուց հետո ոչ մի փորձության առաջ կանգ չես առնի»: 
 Պատերազմը Արամի կյանքին այլ ընթացք տվեց: Երբ Արցախում մարտական գործողություններ էին ընթանում, սփյուռքահայությունն ամեն առումով աջակցում էր հայրենիքին: Հենց այդ ժամանակ Արամի մոր հետ համացանցի միջոցով մի աղջիկ ծանոթացավ՝ Արցախից նորություններ իմանալու և զինվորի մորը կողքին լինելու համար: Արամի զորացրվելուց մի տարի հետո նրանք հանդիպեցին ու սկսվեց մի սիրո պատմություն։

Լուսանկարը՝ Սիփան Գյուլումյանի («Զինուժ»)


Նկարում ձախից Վաչո Պետոյանն է, Զարզանդ Զաքարյանն ու Արմեն Գաբրիելյանը: Համացանցում հաճախ էր շրջում այն լուրը, որ լուսանկարում են հայր, որդի և թոռ, բայց ինչպես արդեն նկատեցիք ազգանուններից նրանք չունեն արյունակցական կապ: Նկարն արվել է Թալիշում՝ Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ: 
 Արմենն ասում է՝ երբ իմացան, որ օգնող ուժեր են միանալու իրենց, սկզբում անհանգստացան՝ չուզելով իրենցից ավագներին տեսնել պատերազմական իրավիճակում, սակայն, երբ կամավորականները եկան, ամեն ինչ փոխվեց: 
 -Յուրաքանչյուրից ամեն վայրկյան սովորելու բան ունեինք, նրանց տված փորձը, խորհուրդները երբեք չէր սպառվում: Մենք ավելի ուժեղ էինք, որովհետև նրանք մեզ հետ էին:   
 Իսկ թե ինչ փոխվեց պատերազմից հետո իր կյանքում՝ Արմենը երկար լռելուց հետո ասում է.
 -Պատերազմը ինձ տվեց և տարավ ինձնից մարտական շատ ընկերներ: Դրանից հետո ես սկսեցի վերարժևորել կյանքը, ժամանակը: Հասկացա, որ պետք է մարդկանց օգնել առանց պատճառի՝ փոխադարձ ակնկալիքներ չսպասելով: Սկսեցի ավելի շատ սիրել աշխարհը, մարդկանց, նույնիսկ ծաղիկները, սիրել այն ամենը, ինչին նախկինում կարևորություն չէի տա:

Լուսանկարը՝ Photolur.am-ի


  Իսկ ծաղիկներով հայտնի զինվորը Համազասպ Ասլանյանն է: Վերջինս ասում է՝ դեռ մանկուց դաշտային ծաղիկներ էր հավաքում ու տոն օրերին նվիրում իրենց մեծ ընտանիքի կանանց: 2015 թվականի մարտի ութն էլ բացառություն չէր, բայց քանի որ անձամբ չէր կարող նվիրել՝ ծնվեց այս լուսանկարը: 
 -Փունջը հազիվ թե 200 դրամանոց կոպեկի չափ լիներ: Տվեցի տղերքից մեկին, իրեն նկարեցի, որ հասկանա թե ոնց պիտի նկարի: Իսկ հաջորդ օրը քրոջիցս իմացա, որ նկարը տարածվել է ամբողջ համացանցով: 
 Ասում է՝ երբևէ չի մտածել, որ նկարի մեկնաբանություններն իրեն են ուղղված: Նկարում ամենքն իրենց հարազատին են տեսնում, իրենց զավակին, եղբորն ու սիրած տղային: 
 Համազասպը ծառայել է Արցախի հարավ-արևելյան զորամասերից մեկում: Լուսանկարում դիրքերում է՝ մարտական հեթապահություն իրականացնելիս: Ինչպես ինքն է ասում՝ բոլորիս կյանքի ամենաերջանիկ օրերը եղել են դիրքերում:

Լուսանկարը՝ Արամայիս Բրյանի (ծառայակից ընկեր)


  Լուսանկարում Նարեկ Մանուկյանն է Ապրիլյան պատերազմից օրեր հետո: Նարեկը լավ է հիշում այդ օրը և առհասարակ ամեն ինչ՝ կապված ծառայության հետ: Պատմում է, որ երբ տեսավ համացանցում արդեն տարածված լուսանկարը հիասթափվեց ինքն իրենից, ինչպես ինքն է ասում «գեշ ու կեղտոտ վիճակից»: Բայց երբ զորացրվեց որոշեց, որ պետք է ինքը հրապարակի լուսանկարը.
 -Կյանքում շատ-շատ մարդիկ կան, ովքեր դժգոհում են փոքր խնդիրներից: Տանել չեմ կարողանում կյանքը չսիրողներին, թուլամորթներին: 
 Նարեկը նկարի միջոցով ուզեցել է ցույց տալ, որ կյանքում պետք է պատրաստ լինել ցանկացած իրավիճակի, ընդունել կատարվածն ու երբեք չբողոքել քեզ բաժին հասած կյանքից: 
-Հարազատ տան անկողնում քնելը այս կյանքում ամենամեծ շռայլանքներից մեկն է, ու ես ամեն օր գնահատում եմ դա:
 Հիմա էլ երբեմն Նարեկի մտքերը գնում ու հասնում են դիրքեր, նույն մահճակալին, որտեղ ինքն էր պառկում ու մտածում տուն գալու մասին: 
-Հավանաբար հիմա նույն տեղում նույնն է երազում մի ուրիշ զինվոր:

Լուսանկարը՝ Արսեն Սարգսյանի (News.am)


Լուսանկարում Սարգիս Հովհաննիսյանն է: 2012-2014 թվականներին ծառայել է ՀՀ ՊՆ ենթակայության տակ գտնվող սպարապետ Վազգեն Սարգսյանի անունը կրող զորամասում: Լուսանկարը մեծ տարածում գտավ Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ, սակայն այն արվել է 2014 թվականի դեկտեմբերին, երբ զինվորը մարտական հերթապահություն էր իրականացնում Նախիջևանի սահմանին: Լուսանկարը մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների. ցուցադրվել է Երևանի քաղաքապետարանում, եվրոպական մի քանի երկրներում ու Մոսկվայում: Սարգիսը հիշում է. 
«Լուսանկարիչը խնդրեց մի պահ շրջվել ու առաջին իսկ կադրից ստացվեց այս լուսանկարը, իսկ նման մեծ տարածման չէի սպասում»:

   Լուսանկարը՝ Վարդան Պետրոսյանի


 Ծաղիկներով հայտնի լուսանկարի մյուս զինվորը Կարո Մխիթարյանն է: 2016 թվական, ապրիլի 7, Թալիշի դիրքեր. այս ժամանակ միակ միջոցը ընկերուհուն տոնի առթիվ շնորհավորելու՝ ծաղիկներն էր, այսպես էլ ծնվեց լուսանկարը: 
-Խառը ժամանակներ էին, բայց գտա մի տարբերակ ու ինձ օգնեցին դրքերի կարմիր կակաչները:  
Կարոն մտովի հետ է գնում, հիշում պատերազմն ու ասում, որ կարծես 20 տարով մեծացած լինի:
- Պատերազմ տեսած աչքերը տարբերվում են: Դրանից հետո ամեն մանրուք սկսում ես տեսնել ու գնահատել:

Լուսանկարը՝ Էմին Սաֆարյանի (ծառայակից ընկեր).



Լուսանկարիչների և լրատվամիջոցների անունների հետ կապված անճշտության հանդիպելիս գրեք մեր ֆեյսբուքյան էջին:  


Լիանա Բրյան 




Ծանուցում․ Կայքից մեջբերումներ անելիս հղումը www.banak.info-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցում առանց www.banak.info-ին հղման արգելվում է:
 Տեղեկացրու՛ ընկերներիդ`